Nauczyciel, wychowawca, społecznik. Zbigniew Garsztka przed kamerą

Pan Zbigniew byl wspaniałym nauczycielem. Miłośnik Ziemi Kościańskiej, społecznik. Zawsze na rowerze z aparatem fotograficznym. Wielki szacunek, Panie Zbigniewie.

Źle to się ogląda - Posadzili człowieka na krześle i kazali mu opowiadać i widać, że w takiej roli Pan Garstka się męczy...

W latach 60 XXw, w SP 4,mialem z nim lekcje wf, uczyli tez pp Jan Kaczor, Kazimierz Dolczewski. Trzech nauczycieli przez 8 lat, trzy rozne sposoby usportowienia mlodych chlopakow, wszyscy fajni, wychowali na sportowo kilka pokolen.

Garsztke gdy przyszedł do Kościana, objął stanowisko nauczyciela wf w szkole podstawowej nr 2, która wówczas mieściła sie w gmachu Kolberga . Pierwsza lekcja wf z Panem Zbigniewem , był to rok 1966, albo 67. wyglądała tak ,kazał wybrać z pośród uczniów 2 najszybciej biegajacych i zmierzył się z nimi w biegu na 60m . Wśród tej wybranej dwójki bylem Ja. Przegraliśmy oczywiście Pan Zbignirw miał 25 lat ,my byliśmy uczniami 6 klasy .Od tego czasu zaszczepił Pan Zbigniew we mnie miłość do lekkiej atletyki. Już w wakacje po 8 klasie szkoły podstawowej dotarłem do finału Centralnego Igrzysk Mlodziezy Szkolnej w lekkiej atletyce . Na kolejnymych Igrzyskach , już jako uczen szkoly sredniej ,zostałem medalistą tych zawodów . W Kościanie nie bylo sekcji lekkiej atletyki , gdy juz wtedy chciałem trenowac wyczhnoeo ,to musiałem, pod koniec szkoły średniej dojeżdżać na treningi do Poznania , to kolidowało z przygotowaniami do matury . Pod koniec szkoły średniej zostałem powołany do kadry narodowej juniorów, w której, spowodu kontuzji , niestety nie zabawiłem dlugo . Skakałem w tym czasue ,w dal ponad 7m ,a w trójskoku prawie 15m.. Kontuzja okazała sie poważna i zmusiła mnie do zakończenia wyczynowo uprawiania lekkiej atletyki. W okresie studenckim , już będąc typowym amatorem , zostałem 2x medalistą akademickich mistrzistw Polski . Panu Zbigniewiwi Garsztce wiele zawdzięczam ,zaszczepil we mnie miłość do lekkiej atletyki. Szkoda tylko ,ze nie podjął działań by w Kościanie, w klubie Obra ,lub w innym ,stworzono sekcję lekkiej atletyki ,by dzieciaki czy młodzież, ,,tak jak ja ,zaczynać późno profesjonalne treningi, dojeżdżając do Poznania i pozniej do Warszawy . Trenować trzeba od dziecka, bo inaczej ,gdy chce się nadrobić stracone lata ,zdrowie nie wytrzymuje obciążenia i kończy się poważnymi kontuzjam

Bardzo dobry pomysł na zbieranie opowieści mieszkańców!

Jak zwykle cenzura prawda boli zmienić operatora i poglądy rodem z Korei

Wspaniały człowiek uczył mnie w latach 70-dziesiatycz